Bml on KOstaszewski.pl

Anatomia Strachu

Sun, 02 Mar 2014 00:00:00 +0000

Rak. To słowo brzmi jak trzask bicza i ścina z nóg. Każdego mniej lub bardziej przeraża i u każdego przeprowadza sprawdzian z dojrzałości i człowieczeństwa. Co jednak czyni go wyjątkowym na tle innych równie śmiertelnych i bolesnych chorób?

Może mam jeszcze małe doświadczenie, ale nurtuje mnie, że nie spotkałem się dotąd z osobą chorą na np. przewlekłą niewydolność serca, czy źle uregulowaną cukrzycę typu 2, która myślałaby o sobie, że jego/jej dni są już policzone ze względu na znaczne zaawansowanie choroby. Mało kto poza lekarzem zna skalę ryzyka SCORE i zdaje sobie sprawę, że w perspektywie 10-letniej ma np. ok. 40% ryzyko zgonu z powodu zawału serca, czy udaru “tylko” dlatego, że nie dba o swój poziom cholesterolu, pali i nie bierze regularnie leków na nadciśnienie. Nie, w oczach społeczeństwa to rak jest Ponurym Żniwiarzem, który zaskakuje ich w najlepszym momencie życia. Tymczasem to właśnie te “banalne” choroby odpowiedzialne są za prawie 50% wszystkich zgonów w Polsce.

Witamina B17

Fri, 21 Feb 2014 00:00:00 +0000

Swojego pierwszego pacjenta “otrzymałem” po tygodniu pracy na oddziale. W.R - rozpoznanie: C25.0, guz głowy trzustki. Zaawansowanie: CS IV. Rokowanie: jedno z najgorszych spośród wszystkich nowotworów.

Mimo wszystko nie mam zamiaru pisać teraz o początkach mojej pracy ani o rokowaniach pacjentów onkologicznych, lecz o zgoła innym aspekcie mojej (i nie tylko) codzienności: alternatywnych metodach leczenia.

Historia mojego pacjenta była dosyć “typowa” jak na raka trzustki - bóle w nadbrzuszu, nagły epizod gwałtownie narastającej żółtaczki. Szybka diagnostyka, ECPW, sfinkterotomia i protezowanie dróg żółciowych. Wymazy z hist-patu nic nie stwierdziły, ale w TK i tak wyraźnie coś nie halo, więc całość kończy się i tak laparotomią zwiadowczą. Na stole już wyraźnie widać rozsiew - materiał z różnych miejsc na badania pobrany, pacjent zaszyty. Wkrótce wynik: rak gruczołowy CK 19(+), CDXZ (-), CK 7 (+). Innymi słowy: rozsiany rak trzustki. Pacjent skierowany na dalsze leczenie do nas. Do nas trafia i owszem. Ale nie trzeba długo patrzeć na kartę wypisową z chirurgii, żeby zobaczyć pewną rozbieżność w datach - od operacji do zgłoszenia się do nas minęło ponad pół roku…

Słowo Wstecz

Tue, 24 Sep 2013 00:00:00 +0000

Osobiście uważam, że niewiele jest rzeczy, poza krótkim dekalogiem ponadczasowych prawd, które starsze pokolenie może doradzić młodszemu. Zwłaszcza, jeśli chodzi o rozwiązanie konkretnych problemów. Kto ma wystarczająco pokory wie, że warunki zmieniają się tak szybko, że czasem człowiek może się zagubić nawet w ciągu własnego życia. A kiedy wreszcie znajdzie to, czego szukał, okazuje się, że warunki zmieniły się już na tyle, że nie da się przejść tą samą drogą – i młodsze pokolenie musi sobie radzić samo.

Opór Materii

Mon, 09 Sep 2013 18:13:46 +0100

Wiem, mówi się, że narzekanie jest w polskiej naturze. Swoją drogą, czy zwracanie uwagi na ten fakt też nie jest rodzajem narzekania? Dziś chciałem poświęcić chwilę życiu społecznemu mojego środowiska, a konkretniej… jego braku. W pierwszej części skupię pod lupę wezmę studentów medycyny, w kolejnej podzielę się refleksjami o oporze materii występującej wśród lekarzy.

Życie towarzyskie vs. życie społeczne Link to heading

Nie twierdzę bynajmniej, że medycy to aspołeczni samotnicy i gbury, których lepiej nie zapraszać na wspólne spotkanie, bo jeszcze zaczną opowiadać te swoje dziwne “branżowe” dowcipy. Przeciwnie, sześć lat typowego życia studenckiego utwierdziło mnie w przekonaniu, że student medycyny - a więc i przyszły doktor - to człowiek jak każdy inny, pełen radości życia i chęci korzystania z niego. Natomiast inną zupełnie sprawą jest kompletny brak zainteresowania sprawami swojej własnej społeczności, którą tworzy i której jest członkiem.